Social Media houdt mij al een paar jaar bezig. Snuffel rond op dit blog en je vindt meerdere berichten over Twitter, Facebook, Pinterest en de vele andere mogelijkheden die er zijn. En toch bestaat er een grote Social Media kloof in verenigingsland.
Vorige week was ik op een workshop over Social Media, en dan specifiek voor verenigingen. Van verschillende gymnastiekverenigingen waren geïnteresseerden naar de avond gekomen. Allemaal informatie inwinnen om zo Social Media voor de vereniging in te zetten.
Wat direct opviel was het grote verschil van kennis tussen de verenigingen, sterker nog, ik kan het beter omschrijven als die Social Media kloof. Een Twitter of Facebook hadden velen wel, maar toch nog niet allemaal. Een YouTube kanaal was een grote uitzondering. En dan hield het zo’n beetje op.
Naast de afwezigheid constateerde ik ook verschillen in kennisniveau. De een kon berichten op Facebook en Twitter plaatsen, de ander was het nog aan het uitvogelen. Een prima begin, maar je hoorde in de reacties nog de twijfel hoe met sommige zaken precies om te gaan.
Zelfs tot in de bestuurskamer werd het onderwerp besproken. Wat mij opviel was dat velen dit nog bekijken vanuit een angst perspectief. Vragen als hoe ga ik om met foto’s van leden, wat als iemand zich beklaagt over een foto? Welk bericht kan ik wel of niet plaatsen? Helaas kreeg ik het gevoel dat sommigen zich meer door deze emotie lieten leiden en daardoor een belangrijke stap achterweg lieten. Het “gewoonweg beginnen en doen”.
Gelukkig waren er voldoende anderen die met enthousiasme het avontuur zijn aangegaan. Niet echt bewust bezig met een Social strategie, laat staan het ontwikkelen van een contentstrategie, maar gewoon “doen”.
Gaandeweg de avond werd mij persoonlijk een ding duidelijk. Doordat ik zoveel met internet en Social Media bezig ben, neem ik onbewust aan dat iedereen over (praktisch) hetzelfde gevoel of dezelfde informatie beschikt.
Daarin zat die avond dus mijn grote denkfout. Niet iedereen is met Social Media bezig, voor sommigen is het zelfs een “waste of time”. Velen zitten nog in een leercurve en willen graag verder geholpen worden. Zij leerden over de beginselen van Social, en ik leerde om af en toe om te kijken of ik niet te ver voor de troepen uitloop.